Bobby Farrell

Bobby Farrell (61) overleden
Uitgegeven: 30 december 2010 11:33
Laatst gewijzigd: 30 december 2010 15:42

SINT PETERSBURG - Bobby Farrell, het boegbeeld van de popgroep Boney M. is donderdagochtend op 61-jarige leeftijd in zijn hotelkamer in Sint Petersburg overleden. Dat heeft zijn agent John Seine bekendgemaakt.
De doodsoorzaak is nog onbekend. Farrell, die in Nederland woonde, heeft woensdagavond nog opgetreden met zijn band en zou donderdag naar Italië afreizen.

Bobby Farrell (61) was zanger, danser en dj. Hij voegde zich in 1976 bij de Duitse groep Boney M. die verder bestond uit drie zangeressen.

De band had hits als Sunny, Ma Baker, Rivers of Babylon en Hooray! Hooray! It’s a holi-holiday! De discogroep scoorde in Nederland vier nummer 1-hits en verkocht wereldwijd meer dan 150 miljoen platen.


Zangstem
Farrell was overigens zelf niet te horen op de platen van Boney M. De mannelijke zangstem was die van de producer van de groep Frank Farian.

Farrell viel op in de groep door zijn opmerkelijke dansstijl. Hij verliet de band in 1982 en keerde weer terug in 1985. In 1986 viel Boney M. uit elkaar om twee jaar later weer bij elkaar te komen.

Toch viel in 1989 definitief het doek voor Boney M. Farrell trad sinds 1992 op met een eigen groep: Boney M. featuring Bobby Farrell. In 2006 trad hij twee keer op met De Toppers tijdens Toppers In Concert in de Amsterdam ArenA.

Farrell begon twee jaar geleden met een nieuwe wereldtournee, maar bleef in Nederland wonen. Hij was getrouwd met een voormalig Joegoslavisch fotomodel. Met haar kreeg hij twee kinderen.

In 1994 werd hij door de politierechter in Lelystad veroordeeld tot een voorwaardelijke celstraf omdat hij zijn vrouw had overgoten met benzine en had gedreigd haar in brand te steken. Een vriendin van de vrouw wist dit op het nippertje te voorkomen.

Farrell en zijn echtgenote hadden ruzie over de eigendomsrechten van de naam Boney M. Het stel scheidde later dat jaar.

Hoewel de discogroep succesvol was, hield Farrell weinig geld over aan zijn carrière. In 2005 maakte hij hierover een reclamespot voor een verzekeringsmaatschappij op het nummer Daddy Cool .

Uit het Parool van vandaag:

Bobby Farrell, stijlicoon uit het discotijdperk

Zestig miljoen verkochte albums en vijftig miljoen verkochte singles, en alles wat Bobby Farrell daaraan overhield was een nette huurwoning in de wijk Nellestein (Zuidoost) en een redelijk belegde boterham in het schnabbelcircuit. Met een koffer vol hits uit de jaren zeventig reisde Farrell nog steeds de wereld over. Een bedrijfsfeest in Sint Petersburg, afgelopen woensdag, werd zijn laatste optreden. De volgende ochtend werd hij gevonden op zijn hotelkamer, 61 jaar oud, vader van vijf kinderen en onverslijtbaar stijlicoon uit het discotijdperk.

Het leven van Farrell was onlosmakelijk verbonden met Boney M., het muzikale geesteskind van de Duitse producer Frank Farian. Het was de gemankeerde schlagerzanger die stiekem in de studio een disconummer opnam en voor optredens een passende verschijning zocht bij zijn zware stem die her en der baby, do you wanna bump prevelde. Dat werd Bobby Farrell, geboren op het zonnige Aruba en uitgerust met elastieken benen en een gezonde bos borsthaar. Farian nam ook drie exotische zangeressen in dienst: Liz Mitchell en Marcia Barrett van Jamaica en Mazie Williams van Montserrat. Alleen de eerste twee konden werkelijk zingen. Van Bobby en Mazie werd slechts lippendienst verwacht.

De warmbloedige zangpartijen in combinatie met de kille teutoonse dreun uit de machinerie van Farian leverde een onwaarschijnlijke rij hits op: Sunny, Daddy Cool, Ma ?Baker, Rivers of Babylon, Rasputin. Het was van dik hout zaagt men planken, maar de opgewekte, bijna kinderlijk eenvoudige melodie?lijnen bleken wereldwijd een grote aantrekkingskracht uit te oefenen. Leonid Brezjnev persoonlijk nodigde Boney M. in 1978 uit om als eerste Europese artiesten een optreden te verzorgen op het Rode Plein, ?hetgeen door geoefende Kremlinwatchers werd beschouwd als een voorbode van de latere ineenstorting van de Sovjet-Unie.

Ondanks alle successen brak er onrust uit in het poppentheater van Farian. Ontevreden met zijn bijrol als zwijgend boegbeeld gooide Farrell zijn kont tegen de krib. In 1981 werd hij ontslagen. Boney M. ging verder met een vervanger, maar zonder veel geestdrift of succes, en in 1985 trok Farian de stekker uit zijn groep. Twee jaar later haalde Farrell de drie zangeressen over om een plaat op te nemen en op tournee te gaan, maar hij verscheen nooit in de studio of op het podium. In 1998 eindigde een reünie ter gelegenheid van de verschijning van een verzamelalbum in slaande ruzie. Dat was de tragiek: zonder Farian wilde de samenwerking tussen de leden van Boney M. niet vlotten.

Dan maar apart, was de logische gedachte. Nadat de rechter had bepaald dat alle afzonderlijke leden het recht hadden een groep te formeren met de naam Boney M., trokken twee, drie en soms zelfs vier Boney M.'s tegelijkertijd over de aardbol, alle terend op de oude hits uit de jaren zeventig. Farian bemoeide zich alleen met de platen van Mitchell. Farrell vormde zijn eigen groep en zou daarmee bijna dertig jaar lang over de hele wereld blijven optreden, dansend en playbackend. In de afgelopen weken was hij niet alleen op de oktoberfeesten in Sittard, maar ook in Turkije, de Verenigde Staten, Colombia, Finland, Slowakije en Rusland. Steevast gekleed in een van de opvallende outfits van Prince Charming, het modeatelier van Tycho Boeker in de Jordaan. Boeker voerde soms felle discussies over de kostuums met zijn klant. ''Ik wilde iets meer stijl en iets minder feestwinkel,'' zegt Boeker. Voor een gastoptreden met De Toppers in de Amsterdam Arena in 2006 maakte Boeker een rood glitterpak met zwarte pantalon. Boeker: ''Daar was hij vreselijk blij mee.''

Het overlijden van Farrell maakt pijnlijk genoeg een einde aan een goede periode in zijn leven. In de ?jaren tachtig en negentig waren er ook diepe dalen, perioden waarin uitsluitend berichten over over?matig drankgebruik en relationele perikelen de buitenwereld bereikten. Ook interviews handelden zelden over de muziek. Farrell werd steevast neergezet als een schim uit een glamourvol verleden, als de man die na sluitingstijd stug bleef dansen op de dansvloer, in het licht van de stroboscoop. Zelf deed Farrell daar niet moeilijk over. ''Het werk is mijn beste vriend,'' zei hij enkele jaren geleden in een interview met deze krant. ''Het geeft me te eten en te drinken.''

''James Brown en Tina Turner doen het toch ook nog,'' zei hij toen ook. ''Nou dan. Daddy Cool ook.'' Maar James Brown is dood. En Bobby Farrell, boegbeeld van dat gekke Boney M., nu ook. (PATRICK MEERSHOEK)

Ik vind het wel een mooie gedachte dat dé hit van zijn laatste levensjaar gebaseerd is op een sample van Boney M. Maar ook daar heeft -ie waarschijnlijk geen cent aan overgehouden.

We interrupt this program for the following message:



Ik was wel benieuwd of Frank Farian ook iets te melden zou hebben. Er staat nog geen bericht op zijn site, maar zoals je kunt verwachten casht hij inmiddels wel in op het succes van Duck Sauce.

Hier is zijn flauwe remake van Barbra Streisand, met een aangepaste tekst en de originele track onder de naam Boney M Goes Club - the original sauce. Man, wat een treurnis.

Bobby kon wel heel gaaf dansen, dit laat hij ook zien in deze clip van Dance Goeroe Roger Sanchez met Turn on the Music uit 2005 (wat een lekkere beat), en oejjj wat een heerlijke ***Raver-classic*** is deze plaat dan toch ook

http://www.youtube.com/watch?v=BaOKJ38VRTQ