Harry Muskee overleden

Mies op ma sep 26, 2011 8:08 pm

Harry Muskee, leadzanger van Cuby and the Blizzards, is vandaag overleden.

Vaarwel, "Ome Harry", bedankt voor alle geweldige muziek!

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3380/muziek/article/detail/2928920/2011/09/26/Bluesicoon-Harry-Muskee-70-overleden.dhtml

**Dave Evans** op ma sep 26, 2011 8:10 pm

Oei dat is nog snel gegaan. Had wel begrepen dat hij zich wat minder voelde de laatste tijd maar dit nog niet verwacht!
Rust zacht Harry!

**Jorg** op ma sep 26, 2011 8:15 pm

Een nationaal bluesmonument is heengegaan.

Low Country Blues, van hun laatste echt nieuwe album Cats Lost, waarmee hij bewijst ook de laatste jaren nog geweldige nummers te maken:

Mies op ma sep 26, 2011 8:17 pm

Ik verwacht o.a. Daniël Lohues optredend op zijn uitvaart. De twee waren goede vrienden.
In Assen kwam ik hem wel eens tegen, heb hem bijna op de bon geslingerd voor foutparkeren, maar toen hij uitstapte heb ik 'm maar verscheurd..

Ze kunnen nu een mooie bluesparty vieren, daarboven.. Harry, het ga je goed.. Guitar

snoopy op ma sep 26, 2011 8:40 pm

Ondanks het feit dat we wisten dat Harry heel ernstig ziek was, schrikken we hier toch wel van.
Terwijl we hier nog even de route na zitten te kijken op de routeplanner voor morgen staat op de andere pc Window of my eyes aan en op datzelfde moment lezen we dit bericht....toeval??? ik krijg het er koud van.
Vorig jaar tijdens het TT-festival hebben we hem nog live gezien, pas nog een handtekening gescoord op een single-hoesje waarop Harry heel droog opmerkte "die wordt geld weerd"'ook hadden we al kaarten voor een concert in april volgend jaar....het mag niet zo zijn, helaas.
Harry....we zullen je nooit vergeten, RIP

Mies op ma sep 26, 2011 8:43 pm

Haha, nuchtere Drent zoals altijd, die Harry. Maar inderdaad; goed bewaren dat hoesje, wordt later vast geld weerd Very Happy

MrJohn op ma sep 26, 2011 8:45 pm

Het is dan toch nog snel gegaan. Nederlands blues-icoon is niet meer. De aangename indian summer, waarvan we deze week mogen genieten, wordt weggeblazen door de huiveringwekkende kilte na de dood van een groots artiest.

Journeyman op ma sep 26, 2011 9:02 pm

Harry, het einde van de lange bluesweg is dan toch hier....

vaarwel 'Bluestraveller",

Rust zacht "Cuby"

Zoals je zelf al zo lang geleden al zong is er voor ons die achterblijven altijd wel weer een..............

**Renata1984** op ma sep 26, 2011 11:18 pm

Dit najaar zal de opvolger van de cd: "Cats Lost" uitkomen, namelijk "Dogs Found"... Alle songs voor dit album waren al geschreven, alleen moesten ze nog in de studio worden opgenomen... Volgens Lohues de producer van dit album, waren het stuk voor stuk juweeltjes van nummers... Er stonden ook al diverse optredens gepland om de cd te promoten door nummers van deze nieuwe cd te spelen...Helaas heeft het niet mee zo mogen zijn... Harry RIP....

Van de site van de NOS.

Harry 'Cuby' Muskee (70) overleden

Harry Muskee (1941-2011) ANP

Toegevoegd: maandag 26 sep 2011, 20:54

Door verslaggever Jeroen Wielaert

Harry 'Cuby' Muskee, de al tijdens zijn leven legendarische zanger van bluesgroep de Blizzards, is in zijn woonplaats Rolde overleden. Hij was 70 jaar.

Tot zijn omvangrijke erfgoed behoren Top-2000-hits als Window of my Eyes, Somebody Will Know Someday, Another Day Another Road en Appleknockers Flophouse. Cuby + Blizzards kreeg in 1968 een Edison voor de debuutelpee Desolation. Muskee werd in 2003 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau.

In 2007 ontvingen zanger en groep de Gouden Harp voor het hele oeuvre. Juist ter gelegenheid van Muskee's 70ste verjaardag is begin juni het C+B Museum geopend in Grolloo. Op 11 juni sloot Cuby + Blizzards het eerste Groeten uit Grolloo-festival af. Het was het laatste optreden van de roemruchte groep. Muskee had al besloten om te stoppen met toeren. Daarna werd hij getroffen door kanker.

Blues

Harry Muskee werd geboren op 10 juni 1941 als enig kind. Bij zijn moeder openbaarde zich vlak na de geboorte een toen nog onbekende ziekte: multiple sclerose. Ze gingen bij zijn vaders moeder wonen die de opvoeding op zich nam, liefdevol, maar streng. Ze woonden in een gezellige Assense arbeiderswijk. De karige, bedompte naoorlogse jaren vijftig braken aan. Onder de jeugd broeide iets, ook bij Harry Muskee. Hij las Sartre en Camus, de Franse existentialisten, werd sterk geraakt door Jack Kerouac, één van de grote Amerikaanse schrijvers uit de Beat Generation, met boeken als On The Road en Desolation Angels.

Als tiener hoorde Harry op Radio Luxemburg en de Voice of America de muziek die paste bij zijn broeierige hart. Het zou de richting bepalen van de Drentse jongen die voor deze muziek geboren was: de blues. Na de ontdekking van de lp Live at Newport van John Lee Hooker wist hij zeker welke kant het op moest.

Hooker's Hobo Blues zou op het repertoire komen van de band waarmee Harry Muskee legendarisch werd. Als jonge corrector bij de Drentsche en Asser Courant leerde hij een leerling-fotograaf kennen die goed gitaar kon spelen: Eelco Gelling. In de Rocking Strings speelden ze het werk van Elvis Presley, de Shadows en de jonge Rolling Stones na, maar dat zinde Muskee niet. Hij wilde eigen Drentse blues gaan maken. Bij Gelling stroomde die stijl zo uit de vingers. Ze hadden een opvallende naam nodig. Voor zichzelf verengelste Harry de naam van de hond van de buren: Koebie. In het Engelse woordenboek prikten ze de benaming voor een hevige winterstorm met felle kou. Het was 1965, het beginjaar van Cuby + Blizzards.

Desolation

In 1966 verscheen Desolation. De band kwam op de hoes, naar het voorbeeld de foto die David Bailey maakte van de Rolling Stones voor de lp Out of Our Heads. De afkorting van de groepsnaam kwam in grote kalkletters op muren te staan: C + B. Ze waren in korte tijd zo populair geworden dat ze in het voorjaar van 1966 zelfs werden uitgenodigd voor het huwelijk van prinses Beatrix en Claus von Amsberg. Ze wimpelden de koninklijke invitatie af, het was niet helemaal hun soort mensen.

Liefdesverdriet had Muskee inmiddels uit Assen gedreven naar een boerendorp in de buurt: Grolloo. Met die pijn en in die afzondering ontstonden de mooiste lp's en die klassieke hits. Another Day Another Road en Somebody will know someday, met piano-intro's van Herman Brood, beiden op de plaat Groeten uit Grolloo; Window of my Eyes, van Trippin' thru' a midnight Blues en Appleknockers Flophouse van de gelijknamige langspeler. Deze nummers staan nog steeds in de Top-2000.

De band beleefde in november 1967 zijn eerste ernstige crisis nadat Herman Brood in Den Haag was gearresteerd wegens het bezit van marihuana. Het was een geringe hoeveelheid, maar met grote gevolgen. De Volkskrant meldde dat de groep uit elkaar ging. In plaats daarvan kwam er een wisseling in de bezetting. Bij de uitreiking van de Edison voor Desolation in maart 1968 noemde presentator Wim Sonneveld de band 'Kuipje en de Sneeuwstormen.'

Spanningen

Cuby + Blizzards toerden intensief en uitputtend in binnen en buitenland, tot diep in het toenmalige Oostblok, in uiteenlopende samenstellingen. De onderlinge spanning kon hoog oplopen. Dat had te maken met chaotische financiën, maar ook met de vergaande humeurigheid van de zanger. In 1972 plofte de band definitief, midden in de zomer.

In 1975 vormden Muskee en Gelling de kern van de supergroep die platenbaas Willem van Kooten, alias Joost den Draayer voor ogen had. Barry Hay van Golden Earring bedacht de naam: Red, White & Blue. Zo super werd het niet. Er kwam al snel onenigheid met drummer Herman van Boeyen. Muskee voelde zich niet thuis in de band. In 1976 richtte hij de Blizzards opnieuw op, met onder anderen Gelling en Brood. Ze maakten de lp Kid Blue. Snel daarna stapte Gelling over naar Golden Earring, wat voor Muskee aanvoelde als verraad. Herman Brood kwam hem vertellen dat hij voor zichzelf wilde beginnen. Hij zou een grote Nederlandse ster worden met de Wild Romance.

Het tijdperk van de punk en de new wave was aangebroken. Muskee bleef trouw aan zijn eigen stijl, zij het wel met muzikale varianten. De composities werden gecompliceerder dan de blues. De Drentse zanger werd de centrale figuur in bands met diverse varianten van zijn achternaam: de Harry Muskee Band, de Muskee Gang. Met die groep maakte hij de plaat waar hij altijd trots op is gebleven: The Legend, met teksten van Jules Deelder: The Zoo en For Real. De missie ging door: het spelen van handgemaakte muziek. Het was altijd in de schaduw van Cuby, de legende zelf.

Amerika

Aan het eind van de jaren tachtig ontmoette Muskee in Assen een nieuwe liefde: de twintig jaar jongere Douwina Oosterhof. Voor haar werd hij Mus. Ze zouden veel mooie reizen gaan maken. Er kwam ook een nieuwe groep, simpelweg Muskee geheten.

In de jaren negentig ondernam hij samen met programmamaker Albert Haar een paar lange expedities naar het land van oorsprong: Amerika. Hij had inmiddels veel over de blues gelezen, nu maakten ze lange tochten langs de wortels over eindeloze highways. Het voelde ook aan als rijden in het spoor van Kerouac. Vooral Mississippi maakte indruk. Ze bezochten de Stovall Plantation waar Muddy Waters was opgegroeid. Thuis in Rolde groeide de stapel boeken over de blues gestaag.

Muskee leerde inzien dat de kracht van de blues steekt in de werking van tegenpolen die elkaar versterken: het verdriet tegenover de vreugde. Het is muziek die troost en kracht geeft. Het grote publiek was er al lang niet meer in geïnteresseerd. Wat bleef was de belangstelling voor de legende.

Onderscheidingen

In 1995 kreeg oude vriend Johan Derksen het idee om Cuby + Blizzards weer nieuw leven in te blazen. Commercieel als hij is, wilde hij de groep herintroduceren als een merk. Hij had gezien hoeveel succes de Rolling Stones hadden met opeenvolgende Greatest Hits Tours. Dat moest ook kunnen met de Blizzards, zij het bescheidener en niet in stadions, maar in grote en kleine Nederlandse schouwburgen.

Cuby kwam terug met Helmig van der Vegt op toetsen, Herman Deinum op bas, Hans La Faille achter de drums en Erwin Java als de beste opvolger van Eelco Gelling. In deze samenstelling gingen ze vijftien jaar op weg, veel langer dan de heftige eerste periode. Ze waren muzikaal sterker geworden, ze speelden betere blues dan ooit. Ze maakten mooie reizen naar Zuid-Afrika en Curaçao.

Muskee kreeg op 29 april 2003 tot zijn eigen grote verbazing zijn Ridderorde. Het was het succes van de lobby van de Stichting tot het Behoud van het Cultureel Erfgoed Harry Muskee. Hij weigerde het lintje niet, noemde het ook een erkenning voor de blues. Hij hoopte dat de koningin ook wel eens naar deze minderhedenmuziek luisterde. In november 2003 verscheen de biografie over Muskee en de Blizzards: De Missie, geschreven door mij. Jan Douwe Kroeske maakte een lange documentaire die in 2006 uitkwam.

Cats Lost

In 2007 werd Muskee door commissaris van de koningin en fan Relus ter Beek benoemd tot ambassadeur van de provincie Drenthe. Dat jaar kwam ook die onderscheiding voor het hele oeuvre van Cuby + Blizzards: de Gouden Harp. Het was veertig jaar na de toekenning van de Edison.

In 2009 verscheen de nieuwe, succesvolle cd Cats Lost. Hij werd geproduceerd door bluesbrother Daniel Lohues. In een typische Blizzardsblues zong Muskee over de verhuftering van Nederland. Er waren nog plannen genoeg, zoals de voorstelling Muskee in Carré. Hij wilde graag samen op en neer naar het nieuwe huis in Curaçao.

Wat blijft, is zijn blues. Het bezoekersaantal aan het museum in Grolloo is in drie maanden tijd de 2500 gepasseerd. Muskee had de teksten voor een nieuwe cd al aan Daniel Lohues gegeven. Er was ook al een titel voor de plaat: Dogs Found.

Nieuw album Cuby and the Blizzards

Cuby & The Blizzards - Live 1968

(Wat een schitterend gitaarwerk in dit optreden toch ook van Eelco Gelling.... Pure klasse, keihard genieten...)

ErickNJ op di sep 27, 2011 1:18 am

Cuby was een beetje voor mijn tijd, en ik heb buiten de top 2000 niet zoveel van ze gehoord. Maar wat een muziek! Vooral de Live 1968 clip die hier net boven staat. Bijna niet te geloven dat zoiets uit het Drentse platteland kan komen.

Gast op di sep 27, 2011 6:18 am

Dat is wel even slikken.
Sommige mensen zijn zo groot dat je op de een of andere manier denkt dat ze er altijd zullen zijn......

Sjoerd op di sep 27, 2011 8:14 am

Wat ongelooflijk jammer. Rust in vrede Harry. Gelukkig hebben we een prachtige muzikale erfenis van hem gekregen.

*zet 'Somebody will know someday' even heel erg hard aan.*

MrJohn op di sep 27, 2011 10:00 am

Eerbetoon in de Volkskrant

POSTUUM Harry 'Cuby' Muskee, 1941-2011

Harry zong de blues, hij wás de blues

MENNO POT

Harry Muskee, de Drentse 'Godfather of Nederblues', overleed gisteravond aan de gevolgen van kanker. De leadzanger van Cuby + Blizzards kende geen automatische piloot, het was innerlijke noodzaak.
In juni, toen Harry 'Cuby' Muskee zijn 70ste verjaardag vierde, mocht zijn oude vriend Johan Derksen hem eindelijk een gouden plaat uitreiken voor Groeten Uit Grollo (1967), het legendarische Nederbluesalbum van Muskees band Cuby + Blizzards.

Hoe beroemd en succesvol het album ook was, de gouden status had het nooit bereikt. De 'deluxe'-heruitgave die bij Muskees 70ste verjaardag verscheen, gaf het laatste zetje: Groeten Uit Grollo 'goud', toch nog, 44 jaar na verschijning.

Het was Muskees laatste hoogtepunt als Cuby. Hij had kanker. Maandag gaf zijn lichaam de strijd op. Harry Muskee stierf thuis in Rolde. De muziek op Groeten Uit Grollo is onverwoestbaar gebleken; de maker ervan, de Drentse 'Godfather of Nederblues', was dat uiteindelijk toch niet.

Als Assense scholier was Muskee in de tweede helft van de jaren vijftig actief in jazz- en dixielandbandjes als The Mixtures en The Old Fashioned Jazz Group. Toen hij John Lee Hooker ontdekte, raakte hij verslingerd aan de blues, een liefde die nooit zou roesten.

Cuby + Blizzards ontstond toen Muskee zich in 1964 bij een gezelschap Assense muzikanten voegde dat in de jaren daarvoor instrumentale bandjes als The Rocking Strings hadden gevormd. Onder hen was ook gitarist Eelco Gelling, met wie Muskee jarenlang een gouden tandem zou vormen.

De eerste single Stumble And Fall verscheen in 1965, een jaar later gevolgd door het album Desolation (1966), goed voor een Edison en haast net zo legendarisch als opvolger Groeten Uit Grollo, een mijlpaal in de Nederlandse pophistorie, opgenomen met de jonge Herman Brood als pianist.

Een gouden tijd brak aan: de singles Another Day, Another Road en Distant Smile haalden de top-20, Cuby + Blizzards mochten op tournee met Van Morrison, de blueschemie tussen Muskee en Gelling bleek van internationale allure. Het was alsof ze duels uitvochten met een rauwe, halfhoge zangstem (Muskee) en een huilende gitaar (Gelling) als wapens.

Na de arrestatie van Herman Brood wegens drugsbezit stond de band noodgedwongen even op non-actief. Het was het begin van een turbulente tijd vol bezettingswisselingen: Brood werd uit de band gezet, keerde terug, andere bandleden kwamen en gingen. Onderwijl werden Window Of My Eyes (nummer 10 in 1968) en Appleknocker's Flophouse (nummer 12 in 1969) de grootste Top 40-successen uit de geschiedenis van de groep.

In 1977 lokte Golden Earring Eelco Gelling weg bij Cuby. Het definitieve einde van de Drentse bluesband leek een feit. Muskee bleef zijn geloof in de blues noest belijden in groepen als de Harry Muskee Band en Muskee, maar de echte succesjaren leken achter hem te liggen.

Cuby + Blizzards zou vanaf het begin van de jaren negentig echter een tweede jeugd beleven, in een bezetting met, behalve boegbeeld Muskee, ook oudgedienden als Herman Deinum, Helmig van der Vegt en Hans Lafaille. Erwin Java werd gitarist.

Journalist Jeroen Wielaert schreef een Muskee-biografie, De Missie (2003), die tot beste Nederlandse popboek zou worden uitgeroepen. In 2006 verscheen een jubileumbox met een documentaire op dvd, maar de groep nam ook nieuw werk op: het laatste studioalbum Cats Lost (2009) was, mede dankzij Muskees provinciegenoot en fan Daniël Lohues, een verrassend vitale Cuby-plaat.

En optreden natuurlijk. Altijd maar weer optreden. Harry 'Cuby' Muskee kende geen automatische piloot. Hij zong de blues uit innerlijke noodzaak. Hij zong hem niet alleen, hij wás de blues, en hij bleef hem zingen tot het echt niet meer ging.

Column in de Volkskrant:

BERT WAGENDORP

Cuby
Als je in Grolloo bij café-restaurant Hofsteenge rechtsaf slaat, de Voorstreek in, kom je na een paar honderd meter, aan de rechterkant van de weg, bij een oude boerderij. Het is de beroemdste boerderij uit de Nederlandse popgeschiedenis, zoals Grolloo het beroemdste dorp is.

Maar weinig mensen weten waar Grolloo precies ligt (een kilometer of tien ten zuid-oosten van Assen), maar veel mensen weten nog waar Grolloo voor staat. Voor de Nederlandse blues en de plaat waarop die blues zijn hoogtepunt bereikte: Groeten uit Grollo, van Cuby and the Blizzards. Uit 1967, het ultieme popjaar van de sixties, met legendarische albums als Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band van The Beatles, The Doors (van The Doors) en Something Else van The Kinks.

En Groeten uit Grollo dus, van Cuby, de Drentse band die in Nederland de opstand van de babyboomers begeleidde.

En nu is Cuby dood. Harry Muskee was op 10 juni zeventig jaar geworden, wat ze in Grolloo nog vierden met een bluesfestival waar een paar duizend oudere jongeren hun herinneringen koesterden. Hij wist niet wat zuinig leven was.

Aan het sterven van de helden merk je het verstrijken van de tijd. De eerste generatie iconen van de popmuziek nadert de zeventig, of is die al gepasseerd. Een legendarisch tijdperk is in zijn grijze periode beland, en de getuigen gaan vallen.

Een jaar of wat geleden was ik in Grolloo. Muskee, diens biograaf Jeroen Wielaert en ik liepen van café Hofsteenge naar de boerderij waar het allemaal gebeurde, lang geleden.

Binnen stond Muskee een beetje weemoedig om zich heen te kijken. Hij vertelde waar John Mayall dronken in de hoek had gelegen, en waar Sonja Barend en Ton Sijbrands: het waren wilde tijden. Hij vertelde over de Chicago bluescat Eddy Boyd, de eerste zwarte die ooit in Grolloo was gesignaleerd, en hoe die zich door de dorpsjeugd liet betasten, om te tonen dat hij niet afgaf.

Ik ken maar weinig beroemde popmuzikanten, maar ook als ik er heel veel had gekend, zou Harry Muskee vermoedelijk toch nog de aardigste zijn geweest. Muskee was een man zonder sterallures. Een Drent in hart en nieren die geen enkele moeite deed dat te verhullen. Hij was geen Herman Brood, een van de eerste Blizzards, die werd overgenomen door zijn eigen roem en die daar uiteindelijk aan kapot ging.

Hij hield van een pilsje en het viel me ook op dat hij eindeloos over voetbal kon ouwehoeren.

Hij adoreerde de blues, 'handgemaakte muziek', 'minderhedenmuziek' zonder opsmuk en technisch gefriemel. Hij was rond en dwars en tamelijk onwrikbaar in zijn opvattingen.

Hoewel ook weer niet totaal onwrikbaar. In 1966 was Cuby zo populair, dat de band op geschept papier een uitnodiging ontving voor het bijwonen van het koninklijk huwelijk van kroonprinses Beatrix en Claus. Muskee weigerde te gaan, volgens hem kwam de invitatie uit een ander universum.

Zevenendertig jaar later liet hij zich in café De Amer in Amen benoemen tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. In de biografie De Missie, van Jeroen Wielaert, zegt hij dat hij zich opeens realiseerde dat Beatrix misschien Groeten uit Grollo wel eens op de draaitafel legde. Hij was milder geworden.

Hij woonde in Rolde, niet ver van Grolloo. Zijn vriendin had een hondentrimsalon. De oude bluesheld liet de honden uit.

Hij had de laatste jaren zijn plezier in optreden weer teruggevonden. Op 11 juni, op het Groeten uit Grolloo-festival, sloten Cuby and the Blizzards het festival af. Het laatste nummer van de set was Appleknockers Flophouse.

Het was tevens de zwanenzang van Harry Muskee.

Mies op di sep 27, 2011 5:30 pm

Journeyman op di sep 27, 2011 6:34 pm

Het "AD" van vandaag.

Muzikant en blueszanger Harry Muskee is gisteravond op 70-jarige leeftijd overleden. Dat heeft zijn manager en goede vriend Albert Haar bekendgemaakt.

© ANP
Muskee was vooral bekend als leadzanger van de bluesband Cuby and the Blizzards. Hij overleed in zijn woonplaats Rolde aan de gevolgen van kanker.

Muskee ontving voor zijn verdiensten voor de bluesmuziek, én de provincie Drente, talloze prijzen, erkenningen, plaquettes en onderscheidingen.

Hoe bescheiden hij ook was over zijn verdiensten, Muskee bleef gedurende zijn hele loopbaan vereenzelvigd worden met Cuby and the Blizzards, al wisselde de band door de jaren heen vaak van samenstelling.

Grolloo
Muskee (Assen, 1941) stond in jaren zestig aan de basis van Cuby and the Blizzards. Hij luisterde toen al veel naar jazz en blues op de Amerikaanse legerzenders. Cuby (Muskee) was naar verluidt de naam van de hond van de buurvrouw. De band bracht, met zanger Harry, Nederland niet alleen de bluesmuziek, maar iedereen wist ook ineens van het Drentse dorpje Grolloo, waar de muzikanten in Harry's boerderij werkten en vaak ook woonden. Veelgeziene gasten in Grolloo waren onder meer Simon Vinkenoog, Boudewijn de Groot en Johnny the Selfkicker. Ook een jonge Herman Brood meldde zich bij de boerderij, als pianist.

De roem groeide, na een boycot door de NCRV van de single LSD (Got a Million Dollar): de band eindigde bovenaan de poll van het muziekblad Hitweek en de mannen maakten een Nederlandse tournee met Fleetwood Mac en toerden met Van Morrison (die Grolloo ook heeft bezocht). De groep haalde met regelmaat de Nederlandse Top 40, met onder meer Window of my Eyes, Another Day Another Road en het rauwe Appleknockers Flophouse. Ook de albums scoorden goed. De lp Groeten uit Grollo (met schapen, heide en een Drents boerderijtje op de hoes) kreeg een bijna mytische status en groeide uit tot een verzamelobject.

Goud
In de decennia daarna kwamen en gingen bandleden. In de jaren zeventig viel de oorspronkelijke groep uiteen en Muskee formeerde de Harry Muskee Band, opgevolgd door de Muskee Gang, daarna gewoon Muskee, om uiteindelijk verder te gaan in Cuby + Blizzards. In 2009 verraste Muskee vriend en vijand door na 11 jaar weer een cd uit te brengen: het door Daniël Lohues geproduceerde Cats Lost. Het album kreeg kort na de release de status goud.

Jubilea werden groots aangepakt. In 2000, toen Muskee 35 jaar in het vak zat, verscheen een vierdubbele cd-box. In 2007 kreeg Muskee een Gouden Harp uitgereikt (hij had al een Edison en een Ridderschap te pakken) en werd hij ambassadeur van de provincie Drenthe. Fotograaf/regisseur Anton Corbijn koos het melancholische Window of my Eyes voor de aftiteling van zijn speelfilm The American, met George Clooney (2010).

In de zomer van 2011 zou Muskee als eregast optreden in de Drentse Bluesopera, die enkele weken lang aan de rand van de Hondsrug bij Gieten werd opgevoerd. Maar Muskee moest afzeggen, wegens ziekte. Het legendarische boerderijtje in Grolloo, de bakermat van de Nederlandse blues, is sinds kort ingericht als C+B Museum.

Twitter
Op Twitter stroomden direct na het bekend worden van Muskees overlijden de reacties binnen. Zijn naam belandde meteen in de top tien van trending topics in Nederland. Prominenten en onbekende Nederlanders twitteren over de voorman van Cuby and the Blizzards. Rob de Nijs: 'Wat een schok, rust zacht man.' Ook Nico Dijkshoorn verzond een tweet: 'Kolere. Hoorde onlangs nog ontroerende radioreportage over Cuby.' Programmamaker Leo Blokhuis: 'Ach... Held... Hoorde onlangs in Drenthe al dat hij goed ziek was.'

Daniël Lohues
Muzikant Daniël Lohues: 'Er is een heel bijzondere man uit de tijd gekomen. Harry was een lieve man en een ontzettend goede zanger. De laatste tien jaar zijn we vrienden geworden. We komen allebei uit Drenthe, dan kom je elkaar wel eens tegen. We lagen elkaar goed. Op een gegeven moment vroeg hij of ik met hem een plaat wilde maken, Cats Lost. Daardoor hebben we elkaar nog beter leren kennen. Wat hij gedaan heeft in zijn leven is ongelooflijk en toch bleef hij bescheiden. Hij was een trotse plattelander. De laatste weken ben ik veel bij hem geweest. Zijn toestand ging heel snel achteruit. Over de details van zijn ziekte praatten we niet. We hebben veel over muziek gepraat en ik probeerde tot het laatst toe een glimlach bij hem op het gezicht te krijgen.'

Harry Muskee en Daniël Lohues waren bezig met een nieuwe cd van Muskee. Lohues produceerde in 2009 al het album 'Cats Lost' van Harry Muskee, die de status goud behaalde. 'We zouden de opvolger voor dat album deze maand opnemen. Alle nummers zijn af', aldus Lohues. De cd zou de titel 'Dogs found' krijgen. Muskee schreef de teksten, die Lohues van muziek voorzag.

Jan Douwe Kroeske
Muziekjournalist Jan Douwe Kroeske: 'Harry Muskee heeft met Cuby iets losgemaakt in de Nederlandse popmuziek dat er tot die tijd niet was. Het was allemaal zo keurig, zo netjes. Toen Cuby kwam, werd er een vies randje aan toegevoegd. Misschien was het maar schijn, ik ben als consument nèt van een generatie later. Maar Muskee en Cuby hebben de Nederlandse rock een 'Pretty Things'-achtige kleuring gegeven. We noemen zijn muziek nu blues, maar Cuby was vuige rock. Je ziet op opnames ook een grote tegenstrijdigheid tussen de band en het keurige publiek. Het publiek was uit de late fifties, terwijl Cuby bestond uit kinderen van de Summer of Love. Harry was onstuimig, zette zich altijd af tegen de gevestigde orde. Dat speelde ook door in zijn muziek. Hij had altijd een attitude van 'blijf van me af, ik zit op mijn eigen eilandje, daar kom ik alleen maar af als het mij bevalt'.' (ANP / Redactie)

------------------------------------------------------------------------------

Het is wel mooi vind ik dat de cirkel echt helemaal rond is met Cuby.
Ooit begonnen in Grolloo overleden in Grolloo en daar dit jaar daar ook zijn laatste optreden gehad in juni een waardig slot voor deze "bluestraveller" en markant mens.

Mies op di sep 27, 2011 7:38 pm

Ik vind de term "uit de tijd gekomen" of zoals ze hier in Drenthe zeggen "Oet de tied komen" zo'n mooie term om iemands overlijden aan te geven. Het typeert precies wat er gebeurd is; de tijd zat erop, de cirkel was rond. Mooi eerbetoon van deze toonaangevende muzikanten en pop-kenners..

koekkie op di sep 27, 2011 8:59 pm

wat raar,
hier zo dicht bij, morgen rijd ik weer door Grollo en ik wist niet eens dat hij ziek was

voor mijn gevoel heb ik m dit jaar nog zien optreden op het ttfestival hier, maar ja... de tijd vliegt, het blijkt al in 2010 geweest te zijn

geweldig was het, wat een sfeer toen en wat een thuiswedstrijd voor hem

en je beseft je ineens dat die thuiswedstrijd er nooit weer zal zijn helaas

maar harry, nu kun je wel in hemel verder tokkelen met je muzikantvrienden uit Assen.

snoopy op wo sep 28, 2011 6:54 pm

.....dan stonden we niet ver van elkaar af, Koekkie!!!
idd een mooi stel bij elkaar daarboven....Harry, Herman, Tokkel (wedden dat hij vraagt: héi 'n guld'n veur mij???) Razz

snoopy op wo sep 28, 2011 7:10 pm

voor diegenen die Tokkel niet kenden.....

Tokkel - Encyclopedie Drenthe Online

Tokkel

Bijnaam van Robert Willem Imker (Assen 1948 - Assen 2001) - Musicus, zwerver, Asser stadstype.

Omstreeks 1965 woonde Imker aan de Rozenstraat en was verwarmingsmonteur. Achter het ouderlijk huis zat hij vaak urenlang op zijn gitaar te tokkelen. Niet lang daarna vormde hij de groep Tokki and The Streetdogs. Na de band Rockale richtte Robert eind jaren '60 samen met zijn broer Remco de band Sound of Ymker op. Een onderdeel van het programma was de korte rockmusical 'Harttransplantatie', een parodie op de door de Zuid-Afrikaanse chirurg dr. Christian Barnard omstreeks die tijd verrichte eerste hartoperatie. Hoogtepunt in die jaren was een optreden op het vermaarde festival Flight to Lowlands Paradise in Utrecht, naast groepen als Pink Floyd, Jetro Tull, Cuby and the Blizzards en The Outsiders. In 1969 verscheen hun eerste en enige single 'Train of doomsday'.

Toen ging het plotseling snel bergafwaarts en Remco Imker besloot de band op te heffen. Tokkel leidt lange tijd een wat teruggetrokken bestaan. Hij werkt nog even samen met Herman Brood maar raakte - na een vergeefse poging eind jaren '70 weer een band op te richten - opnieuw aan de drank en de drugs. Een scheiding van zijn vrouw was het gevolg en Tokkel ging vanaf dat moment zwervend door het leven. Hij werd Assens bekendste stadszwerver. Legendarisch is steeds weerkerende vraag: 'Hej 'n guld'n voor mij?'

Na overnachtingen op veel verschillende plaatsen in Assen, vond hij de laatste jaren van zijn leven onderdak in een keet op het Veemarktterrein. Hij overleed onder tragische omstandigheden op 4 februari 2001. De belangstelling voor de rouwplechtigheid in De Boskamp in Assen was enorm. Als laatste groet klonk Jimmy Hendrix's 'All along the watchtower'.

ErickNJ op wo sep 28, 2011 7:39 pm

Dat klinkt wel lekker!

Harry Muskee overleden

Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden

Re: Harry Muskee overleden